بهتر دیدن

روزنوشته‌های فرید ذاکری

The Girlfriend Experience

سریال ۲۰۱۶

چند قسمت اولشو دیدم. با اینکه از همون ۲ قسمت اول به نتیجه رسیده بودم که ضعیفه ولی بنابه‌دلایلی این‌بار دلم می‌خواست فرصت بیشتری به یک سریال بدم. ۵ و نیم قسمت به زور باهاش جلو رفتم. خیلی چرت‌وپرت بود. همه مقوا بودن. نه بازی خوب داشت؛ نه قاب‌بندی‌ها درست و تأثیرگذار بودن. قصه هم هیچی نداشت. هر سکانس حداکثر یک گزاره یا خبر رو به بیننده منتقل می‌کرد و هیچ جزئیات انسانی و ویژگی‌ها و ریزه‌کاری‌های رفتاری باورپذیر و آدمیزادی نداشت. سکانس‌های کوتاه و بی‌حس‌وحال؛ فضای بی‌روح و دیجیتال و افسرده. نه دوست‌دختر بود؛ نه تجربه. هیچی نبود. حیف وقت! از پشت شیشه‌های پنجره نماگرفتن و نورپردازی مینی‌مال و ادایی، هیچی به من نمی‌ده. تو لانگ‌شات حس‌درآوردن کار هر کسی نیست. باید کلوزآپ بگیری و بتونی حس در من ایجاد کنی. وقتی نمی‌تونی، به کاراکترای خودت نزدیک نمی‌شی تا مسئله‌نداشتن‌ات لو نره...

۹۶/۰۵/۲۳

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
بهتر دیدن

اگه از من بپرسین بزرگ‌ترین میشن‌ات تو زندگی چیه، خواهم گفت: بهتر دیدن... اینجا محفلی‌یه برای مشق‌کردن این مسئله.

لحظه‌نگار
یک‌خط‌نظر
درهٔ من چه سرسبز بود!
جان فورد

یک فیلم بهشتی. جهان فیلم انگار درست در نقطهٔ وسط اسطوره و واقعیت قرار گرفته. آدم‌های فیلم رو که می‌بینیم، در سادگی ولزی‌شون، خداخدا می‌کنیم اگه مردیم تو یه همچین بهشتی سردربیاریم. مادر؛ پدر؛ پسرا؛ دختر؛ کشیش؛ اون دو تا مربی بوکس؛ کارگرا؛ همه و همه. همه‌شون از پس شدیداً خاص و منحصربه‌فردبودن‌شون تبدیل می‌شن به اسطوره. بخصوص مادر و پدر فیلم فوق‌العاده‌ان. حتی عروس خانواده هم خوبه. همه‌چی اندازه. همهٔ کارکترا به‌جا و خوب‌پرداخت‌شده. واقعاً یک شاهکار تمام‌عیاره این فیلم. و عجب عقاید درست‌حسابی و مدرنی درمورد خدا و دین در فیلم موجوده. و عجب در عین احترام به سنت، سمت‌وسوش به جلورفتن‌ـه. و عجب پدر و مادر مسئله‌حل‌کن و کارراه‌اندازی... با همهٔ شوخی‌ها و سربه‌سرگذاشتناشون... این یعنی شخصیت‌پردازی؛ این یعنی آدم‌درست‌کردن تو مدیوم سینما که واقعا نظیرشو شاید فقط تو فیلمای دیگهٔ خود فورد بشه پیدا کرد.

...